2007/Jan/22

ผมอยู่เมืองไทย....

มันเป็นการอยู่ในช่วงเวลาสั้นๆ ระหว่างช่องเว้นว่างของภาคการเรียน

ผมได้หยุด 1 เดือน ผมจึงเลือกกลับเมืองไทย

ปัญหาหนึ่งที่ตามมา ของคนที่ไปอยู่ไกลเป็นเวลานาน

คือความห่างเหิน จนมีรุ่นน้องคนหนึ่งเคยบอกแบบน้อยใจว่า

พวกเพื่อนเค้าสนุกกันได้โดยไม่มีเราก็ได้แล้ว

ฟังดูอาจจะเป็นการมองในแง่ร้ายไปนิด

แต่มันก็มีความเป็นจริงเจือๆอยู่

แทบทุกคนที่กลับมาเมือไทยในช่วงเวลาสั้นๆ

คงได้เจอความรู้สึกแบบนี้มาบ้างมากบ้างน้อยบ้าง

โดยเฉพาะในช่วงเวลาที่เพื่อนๆทุกคนเค้าทำงานกัน

และเป็นช่วงที่เราเลือกไปเรียนต่อ

ดังนั้นช่วงเวลาเย็นๆ จึงเป็นช่วงเวลาที่เหมาะสมที่สุดที่จะได้เจอเพื่อนๆ

โดยเฉพาะเวลาที่มันเลิกงาน

เวลาทำงานปกติคือ 8 โมงเช้า ถึง 5 โมงเย็น

ดังนั้นเวลาที่ผมเฝ้ารอก็คือ 17นาฬิกา

ถึงแม้มันอาจจะใช้ไม่ได้กับเพื่อนส่วนใหญ่ ที่อยู่ในสายงานที่ใช้คำว่า ครีเอทีฟ

เพราะความคิดสร้างสรรค์ มันมักมาไม่เลือกเวลา

เรื่องนี้ผมเข้าใจเพื่อนเพราะผมก็ได้ไอเดียของเรื่องนี้

ตอนที่ผมนั่งทอดอารมณ์อยู่บนโถ เฝ้ารอการมาของเพื่อนตัวเขื่อง

เวลาในเมืองไทยของผมเหมือนจะเริ่มขับเคลื่อนในช่วงที่แดดเริ่มร่ม ลมเริ่มตก

ตอนกลางวันเวลาผมถูกใช้ไปกับการนั่งนิ่งๆให้สมองมันไหล ไปกับความคิดต่างๆนาๆ

ผมเก็บตัวอยู่แต่ในบ้านตลอด นั่งทบทวนความว่าง และเรียนรู้ความว่าง

ซึ่งผมก็ได้ประจักษ์ว่าเวลาว่าง ไม่ใช่สิ่งที่ผมถวิลหาเลยแม้แต่น้อย

ความว่างเปล่ามีอยู่ มันมีเหลือล้นมากในตอนนี้

ผมคิดถึงคำได้คำหนึ่ง Volunteer on Vacation

ผมอมยิ้มกับความหมายของมัน คิดว่าอยากเอาชื่อนี้ไว้ใช้ทำอะไรสักอย่าง

กับสิ่งที่ผมจะนั่งทำเพื่อตัวเองจริงๆ

คนที่เป็นอาสาสมัคร เค้ามักใช้เวลาว่างของเค้า

มาทำประโยชน์ต่อสังคม แล้วถ้าลองคิดดูว่าอาสาสมัครยังขอวันว่าง

มันก็ขำๆดี

เอ๊ะ! หรือว่าผมจะขำอยู่คนเดียว ......

ฮา ฮา ฮา...

สรุปก็คือ เวลาว่างไม่ถูกกับผม ผมขอเป็นคนไม่ว่าง

มีอะรทำไปเรื่อยดีกว่านอนตีพุงรอเวลา

ถึงแม้ตอนนี้ทุกวันผมยังคงเฝ้ารอเวลา 17 นาฬิกา

แต่ก่อนที่จะถึงเวลานั้น ผมก็เจอสิ่งที่ผมอยากทำแล้ว

หนึ่งในนั้นก็ ... ที่คุณอ่านอนู่นี่ไง

นึกแล้วว่าต้องอ่าน!

รักคนอ่าน!

Comment

Comment:

Tweet


แต่เราชอบนอนอ่ะ ไม่ค่อยอยากทำไร งี้แหละ พวกขยันตัวเป็นขน หุหุ ..รอเวลา 17 นาฬิกาเหมือนกัน แต่ความหมายต่างกันนะ รอเพื่อจะได้รีบกลับบ้านนอนงัย โฮะ โฮะ โฮะ
#15 by ~oLo~ (203.170.254.18 /10.3.40.176) At 2007-04-10 20:27,
นึกแล้วว่าต้องอ่าน!

เห็นประโยคนี้ทีไรอดอมยิ้มไม่ได้เลยค่ะ
#14 by Vingt-Neuf (202.44.14.194 /10.5.104.123) At 2007-01-30 18:05,
สายงานครีเอทีฟเหรอวู้
เเห่ะๆๆโฮะๆๆ


พี่น้ำๆๆๆอ้อยเคยพูดคำว่า"เพื่อนๆก็สนุกกันได้โดยไม่มีเรา" ตอนนั้นน้อยใจอ่าเเม่ไม่ให้ไปเที่ยวกะเพือ่นๆ เเล้วต้องโรบอกเพื่อนเเบบนี้อ่าเเปร่ว- -"
#13 by -pd- At 2007-01-26 23:47,
ถึงคนเขียน
วันเดินทาง ขอให้ปลอดภัยสวัสดี นะคะ ^_^
กำลังใจจากคนอ่านจ้า อิอิ
#12 by pattararanee (125.25.141.219) At 2007-01-24 12:11,
ตอนยุ่ง เฝ้ารอให้ว่าง
พอว่าง เที่ยวหาอะไรทำให้ยุ่ง

เรานี่ไม่เคย พอใจ ในเวลาที่เราอยู่เลย เนอะ
เบื่อตัวเอง จัง
#11 by nui (82.41.202.13) At 2007-01-24 06:01,
อุ้ย !! โดนบอกรักซะงั้น

ขอบคุณครับ แต่ผมชอบผู้หญิงน่ะครับ

#10 by บ๋าว At 2007-01-23 22:22,
ปากหวานจริงนะ..คนเขียน..
แต่คนอ่านอย่างเราก็เผลออ่านไปแล้วน่ะซิ
ปล..อยากมีเวลาว่างมากๆจัง
#9 by jummdcu (125.24.142.120) At 2007-01-23 13:54,
บอกรักกันสนุกดีจังครับ
#8 by h2o At 2007-01-22 21:18,
เป็นคนไม่ว่าง เพราะใช้เวลาที่ดูเหมือนว่างเพื่อรอการมาถึงของ 17 นาฬิกา


รักคนเขียน!
#7 by jeabjajeab (203.131.213.239) At 2007-01-22 20:39,
ไม่ต้องจากไปไหนไกลหรอกพี่
เอาแค่อยู่จังหวัดเดียวกัน
แต่ห่างหายจากกันไป
เราก็สามารถลืมกันได้แล้ว

17 ของพี่เป็นเวลา
17 ของเราเป็นวัน

วันสำคัญของเรา
#6 by ตินกานต์ At 2007-01-22 20:23,
รักตัวเอง ......
#5 by iuo At 2007-01-22 18:45,
รักคนอ่านด้วยคน...
#4 by pattararanee (125.25.190.225) At 2007-01-22 18:26,
ลังเลอยู่
กลัวรู้ว่าอ่าน...อิอิ
#3 by yayaa (125.25.29.22) At 2007-01-22 17:23,
รักคนเขียนให้อ่านอิอิ
#2 by Backpack Girl At 2007-01-22 16:57,
ขอบคุณคนเขียน

และคิดว่าคนเขียนต้องอ่านเหมือนกัน
เอ๊ะ รึไม่อ่าน หุหุ
#1 by Duckie At 2007-01-22 16:39,