2007/Jun/15

คุ้นตัวเลขพวกนี้กันไหมครับ
ตัวอักษรอาจทำให้งงนิดหน่อย
แต่ถ้าลองจับจากเสียงอ่าน เราก็จะเห็นเป็นภาพขึ้นมาทันที
ถูกแล้วครับ มันคือเส้นรอบวงของความโค้งเว้าแบบนาฬิกาทราย
แต่นาฬิกาทรายนี้มันมีชิวิตนะครับ อิ อิ
ถูกแล้วครับ (อีกครั้ง) การออกแบบที่ถือได้ว่าสุดยอดที่สุดแล้วในความคิดของผม
ที่ธรรมชาติได้รังสรรออกมา สรีระไงครับ ความโค้งเว้าของมนุษย์เพศที่เรียกว่า "ผู้หญิง" หันมองดูหญิงคนรักข้างกาย อ่า.. ใกล้เคียง BEST DESIGN.

การ DESIGN เป็นการทำอะไรสักอย่างเพื่อคน
และการจะทำอะไรเพื่อคนเราก็ต้องรู้จักคนคนนั้น
สรีระก็เป็นอีกหนึ่งอย่างสำคัญที่ก่อนจะ DESIGN
นักเรียนออกแบบทุกคน ควรจะต้องรู้จัก และมันคงหนีไม่พ้น
สรีระของหญิงสาว หญิงสาวที่รักของผม ถามผมว่า
ทำไมต้องวาด จำเป็นด้วยเหรอ นั่นสิครับ จำเป็นด้วยเหรอ
แต่ตอนนี้ ผมยืนอยู่หน้าประตูห้อง WORKSHOP
ในการวาดรูป FIGURE ของโรงเรียนแล้วละครับ
ผมได้หนึ่งคำตอบจากคำถามของแฟนสาว
การวาดมือ ก็เป็นสิ่งสำคัญในการออกแบบผลิตภัณฑ์ที่นิยมเรียน
เอ๊ะ! แล้วผมจะวาดส่วนอื่นไปทำไมหว่า คอ, หน้าอก, เอว, สะโพก และ... ขา อิอิ
แต่ใครจะรู้ว่าวันข้างหน้า เราอาจจะต้องออกแบบ เพื่อส่วนส่วนนั้นก็ได้ จริงไหมครับ
ผมตอบเธอในใจ แล้วหิ้วกระดานพร้อมกระดาษเดินเข้าห้องไป WORKSHOP
วันนี้มีแต่นักเรียนมีอายุนะเนี่ย คุณป้าคนนั้นขยันจัง ยังมานั่งรอเรียนวาดรูปด้วย
คุณป้าอีกคนก็สงสัยจะมาแต่เช้า ดูท่าทางง่วงๆ ล่ะ สงสัยจะอยากรีบวาดนะเนี่ย .....

ได้เวลาเริ่มเรียนละ อาจารย์ฝรั่งพูดจารัวๆ ฟังไม่ทัน
แต่พวกป้าๆ เค้าต้องฟังทันแน่ๆ เลย เพราะเค้าเดินออกไปกลางห้อง .....
อย่า! อย่า! พวกป้าๆ พากันเปลืองผ้าออกหมด
โอ้ว 34-25-35 มันคือ แขน - คอ - ขา นี่หน่า...

2007/Jun/15

หลังจากห่างหายไปนานจาก 2 : 2 ตอนนี้ SCORE อยู่ที่ 2 ต่อ
ลมเย็นๆ ของสนามหญ้า พัดผ่านหัวที่ผมสั้นเกรียน ที่ไม่เป็นโมฮอร์คอีกต่อไปแล้ว
หลายคนทักว่า ทำไมเปลี่ยนทรงผม ผมก็ได้แต่บอกว่า
ผมเปลี่ยนผมเพราะผมอยากพักผมเพราะผมว่าผมจะไม่มีผม
คงต้องตัดผมบ้าง ผมจะได้มีผมอย่างที่ผมควรจะมี เห้อ เหนื่อย...

2 ต่อ 3 ผลของการเตะบอลในวันนี้ ฟุตบอลกีฬาที่ผมโหยหามานาน
ตั้งแต่มาเหยียบแผ่นดินที่มันไม่ยอมเรียกฟุตบอลว่า ฟุตบอล
แต่กลับบังคับเราให้เรียกว่า SOCCER บังคับเรียกชื่อยังไม่พอ
จะเล่น จะดู ยังไม่ค่อยจะมีให้ได้หยิบจับ ต้องไปเรียบๆ เคียงๆ พี่เม็ก
ขอแจมกับพี่เค้าด้วย แต่ด้วยความว่า เค้าเข้าบอลโลกกันเกือบทุกครั้ง
เรามันยังเป็นแค่แชมป์ซีเกมส์ เทียบแข้งกันก็ลำบากนิด

จนกระทั่งวันนี้... 2 ต่อ 3 จากฝีเท้าของนักเตะกลุ่มซีเกมส์ล้วนๆ ไทย, เวียดนาม
ผมถูกส่งไปค้าแข้งให้เวียดนาม
ก็เพิ่งจะเข้าใจถึงหน้าที่กับความรักชาติที่มันสวนทางกันก็ตอนนี้ รักชาติอยู่ในใจ
ตอนนี้หน้าที่อยู่ที่เท้า ซัดอย่างเดียว ลุกแรกเฉี่ยวเสาไป พร้อมมีคำแซวตามหลังมาว่า
ยังไม่ขายชาติ คำเหมือนจะแรง แต่เล่นเอาฮากันทั้งสนาม
ในที่สุดก็ซัดไป 1 ประตู ดีใจแต่เก็บไว้ เพราะชาติอยู่ในใจ
เล่นกันขำๆ จะอะไรกันนักหนา แต่คุณต้องลองครับ
การเตะบอล เราต้องมีการเรียกกัน เพื่อรับส่งบอล
ภาษาคือสิ่งที่แบ่งคุณออกมาจากชาติของคุณอย่างชัดเจน นอกจากสีของเสื้อและกางเกง 2 ต่อ 3 ผมแพ้ไปอย่างเป็นสุข สุขกับหนึ่งประตูที่ซัดเข้าไป
และอีก 1 ประตู ที่จ่ายให้เพื่อนเวียดนาม
คนสิบสี่คนถูกแจกจ่ายความสุขจากลูกบอลเพียงลูกเดียว
มันเรียกว่า การรุมโทรมกันดีๆนี่เอง


edit @ 2007/06/15 14:52:23

2007/Apr/22

ความเดิมจากตอนที่แล้ว
เนื่องจากองศาการเอียงของโลกเปลี่ยนไป ทำให้เวลาของแสงแดดเปลี่ยนตาม
ที่นี่จึงมีการเปลี่ยนตัวเลขที่หน้าปัดนาฬิกา โดยปรับเพิ่มขึ้นหนึ่งชั่วโมง
ดังนั้นเพื่อความทันยุคทันเหตุการณ์ เรื่องที่ 21 จึงถูกเปลี่ยนเป็นเรื่องที่ 22
ไปโดยปริยาย ( อิอิ เอาสีข้างเข้าถูกไปจนรอด)
ตอนนี้ผมจึงขอใช้ฤกษ์นี่ตั้งชื่อตอนนี้ ว่า 2(ต่อ)2

ถ้าคุณเคยอ่านเรื่องด้ายแดงมาก่อน
คุณคงรู้จักด้ายแดงที่ผูกไว้ที่ปลายนิ้ว
หลายคนเฝ้ารอที่จะให้ปลายด้ายแดงเดินทางเข้ามาหาปลายอีกข้างที่ปลายนิ้วเรา
หลายคนออกแรงดึงด้ายแดงเพื่อให้ปลายอีกฝั่งขยับเข้ามาใกล้กัน
ผมเลือกที่จะออกเดินตามด้ายแดงเส้นนั้น เส้นที่ผูกอยู่ที่ปลายนิ้วของผม
บางคราวผมหยุดเดินด้วยความอ่อนล้าทั้งกายและใจ
ผมหยุดอยู่นานจนดูเหมือนจะไม่เดินตามหาปลายด้วยแดงอีกแล้ว
มีคนบอกผมว่า เดี๋ยวเค้าก็มาเอง ไม่ต้องกังวลหรอก
ผมไม่ค่อยอยากจะเชื่อคำพูดนี้เท่าไรแต่ก็ไม่ได้ต่อต้าน และผมก็หยุดอยู่นาน
นานพอที่จะคิดได้ว่า ผมควรที่จะค่อยๆเดินตามมันไป
และลองกระตุกด้ายเส้นนั้นดูบ้าง แบบเบาๆในบางเวลา
เมื่ออ่อนล้าเราก็หยุดพัก เมื่อมีอะไรทักเราก็ลองกระตุกดู
...
ทุกเรื่องราว ทุกการเดินทางมักต้องมีเพลงประกอบ
The icefields ผลงานของ Pelican city คือเพลงเปิดของการเดินทางครั้งนี้
ทุ่งหญ้ายังว่ากว้าง การหาปลายด้ายแดงที่ปลายนิ้วของใครสักคน ไม่ใช่เรื่องง่าย
แล้วยิ่งมันเป็นทุ่งน้ำแข็ง คงไม่ต้องบอกว่ามันจะยากและหนาวเหน็บหัวใจเพียงใด
ในระหว่างการเดินทางผมเจอผู้คนมากหน้าหลายตา
บางคนน่าจะใช่ บางคนคงจะไม่
"h2o มาจากชื่อน้ำใช่ไหมค่ะ "
ประโยคแรกๆที่เธอถามกลับผมมาหลังจากเราได้รู้จักและทักทายกันมาก่อน
"ใช่แล้นครับ" ผมตอบแบบตีสนิทปานว่าเรารู้จักกันมาก่อน
ผมแอบลองกระตุกด้ายแดงที่ปลายนิ้วของผม และแอบมองด้ายแดงที่ปลายนิ้วของเธอ
เธอยังคงนิ่งไม่มีปฎิกิริยาใดๆที่ปลายนิ้วของเธอ ...
เพลง Alone in Kyoto ของ Air ดังขึ้นรับกับฉากแห่งความผิดหวังของผมอีกครั้ง
ผมยังคงเก็บอาการโดยคิดว่าอาจจะเป็นด้วยระยะทางของด้ายแดงระหว่างผมกับเธอมันยังยาวอยู่
จนการกระตุกไม่อาจเกิดผลใดๆ ผมยังคงพูดคุยกับเธอเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
แต่ในใจผมนี่สิยังคงนึกถึงด้ายที่ปลายนิ้วอยู่ตลอด
แต่ก็ทำใจไว้บ้างว่า ถึงแม้ด้ายแดงจะเป็นคนละเส้นกัน
แต่ความเป็นพี่น้องก็ไม่จำเป็นจะต้องเชื่อมด้วยด้ายสีใดๆ
"เพลงTriphop เป็นยังไงค่ะ" ยิ่งเธอถามผม ผมยิ่งอยากกระตุกด้ายให้แรงขึ้นแรงขึ้น
ด้วยหวังว่าแรงดึงจะส่งผลไปถึงปลายนิ้วของเธอ
แต่มันก็ไม่เกิดอะไรขึ้น เพลงจบลง ผมยอมรับในความเป็นจริง
Destiny เพลงของ Zero7 ดังต่อขึ้นมาราวกับจะบอกให้ผมยอมรับมันซะ
ผมเศร้าใจอย่างบอกไม่ถูก ว่าทำไมไม่ใช่เธอ
เราไม่ค่อยได้เจอกันบ่อยครั้งนัก เพราะผมเลือกที่จะเดินออกมาพร้อมด้ายแดงที่ปลายนิ้ว
เมื่อผมได้ข่าวว่าเธอมีปลายด้ายของเธออยู่ที่ปลายนิ้วของคน ที่ไม่ใช่ผม
Everything is ok Halou ดังขึ้นเหมือนจะปลอบประโลมหัวใจของผม
วันเวลาผ่านไป เรายังคงทักทายกันบ้างเป็นครั้งคราว
ผมยังคงเฝ้ามองเธอ แอบมองดูที่ปลายนิ้วของเธออยู่ตลอดเวลา
และเก็บงำคำถามถึงความจริงของคนที่ปลายด้ายแดงของเธอ
จนกระทั่งวันหนึ่ง ปลายนิ้วของผมออกอาการกระตุก
แต่มันไม่ได้กระตุกจากการดึงของใครทั้งสิ้น
มันเป็นการกระตุกของผมเอง เพราะหัวใจที่เต้นแรงของผม
เมื่อผมตัดสินใจที่จะถามเธอเพื่อให้รู้ความจริง ที่คาใจของผมมานานว่า
เธอมีคนที่ปลายด้ายของเธอแล้วจริงๆหรือ ผมตัดสินใจถามเธอในที่สุด
เธอตอบกลับมาว่า "แฟนน่ะเคยมีสิ" ผมสับสนในคำตอบ ไม่รู้ว่าจะดีใจหรือยังไงดี
ผมจึงถามย้ำว่า "หมายถึงตอนนี้นะ" แล้วผมก็แอบดึงด้ายแดงเพื่อเป็นการทดสอบ
...
มันมีแรงบางอย่างดึงต้านแรงดึงของผมเอาไว้
ผมผ่อนแรงดึงอย่างเบามือ หันมาฟังคำตอบของเธออีกครั้ง
พร้อมกันนั้น ก็มีแรงกระตุกที่ปลายนิ้วของผม สามจังหวะพร้อมกับคำตอบของเธอว่า
"ไม่มีค่ะ"
Song for the angels
จาก Great lake swimmers คือเพลงปิดท้ายการเดินทาง
ที่ผมขอมอบให้กับเธอครับ